Odlaskom Željka Ježa, Valjevo, srpska arheologija i čitava zajednica posvećena istraživanju
prošlosti izgubili su jednog od svojih najznačajnijih i najposvećenijih stvaralaca. Rođen u
Valjevu 1953. godine, Željko Jež je upravo u svom rodnom gradu započeo put koji će
obeležiti njegov profesionalni i životni poziv – arheologiju. Diplomirao je arheologiju na
Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, ali se njegovo najdublje i najtrajnije
delovanje uvek vraćalo Valjevu i njegovoj okolini.

Još u mladosti priključio se Društvu istraživača „Vladimir Mandić Manda“ iz Valjeva, gde je
rukovodio radom arheološke grupe i pokazao izuzetnu sposobnost da znanje poveže sa
entuzijazmom i radom na terenu. Upravo iz tog iskustva izrastao je njegov trajni doprinos
razvoju istraživačkog i obrazovnog rada sa mladima.

Bio je jedan od osnivača Istraživačke stanice Petnica i njen prvi rukovodilac programa
arheologije (1982-1989), kao i dugogodišnji saradnik koji je svojim radom utemeljio
savremeni pristup arheološkom obrazovanju u Petnici. Posebno mesto u njegovom radu ima
osnivanje Škole arheologije, čijim je razvojem postavio čvrste temelje za generacije mladih
istraživača koje su upravo u Petnici prvi put zakoračile u svet naučnog rada. Kao prvi
rukovodilac sistematskih arheoloških iskopavanja na lokalitetu Petnica – Naselje ispred Male
pećine, dao je nemerljiv doprinos razumevanju praistorijskog i antičkog nasleđa ovog kraja.
Željko Jež bio je i jedan od osnivača, kao i prvi direktor Zavoda za zaštitu spomenika kulture
u Valjevu, čime je institucionalno učvrstio brigu o kulturnom nasleđu Kolubarskog kraja. Pod
njegovim rukovodstvom sprovedena su brojna značajna arheološka istraživanja, među
kojima se izdvajaju radovi u Šalitrenoj pećini, na lokalitetu Velimirovi dvori u Ključu, na
lokalitetu Stadion u Valjevu, u Dićima, Čučugama i na mnogim drugim mestima koja danas
zauzimaju važno mesto na arheološkoj karti Srbije.

Iza Željka Ježa ostaju ne samo naučni rezultati i otkriveni lokaliteti, već i generacije mladih
ljudi koje je svojim znanjem, strpljenjem i ličnim primerom uveo u arheologiju i naučni način
razmišljanja. Njegov rad predstavlja trajnu vrednost za Valjevo, Petnicu i srpsku arheologiju
u celini.

Njegovo ime ostaće trajno upisano u istoriju istraživanja i zaštite kulturnog nasleđa, a
sećanje na njega živeće kroz znanje koje je ostavio i ljude koje je inspirisao.